facebook instagram youtube

Codzienna praca z dziećmi to nie tylko prowadzenie lekcji, tłumaczenie zadań i wspieranie uczniów. To także setki małych ruchów: schylanie się nad ławką, kucanie przy dziecku, stanie przez wiele godzin, noszenie materiałów, pisanie na tablicy i praca w ciągłej gotowości. 

Z czasem ciało zaczyna za to płacić: bólem pleców, napięciem karku, ciężkimi nogami czy przeciążeniem barków. Marta Sobocińska, fizjoterapeutka, wyjaśnia, dlaczego nauczyciele edukacji wczesnoszkolnej są szczególnie narażeni na przeciążenia układu ruchu i co można zrobić, żeby zadbać o siebie w szkolnej codzienności. 

Praca z dziećmi to także wysiłek fizyczny 

Nauczyciele edukacji wczesnoszkolnej należą do grup zawodowych szczególnie narażonych na przeciążenia układu mięśniowo-szkieletowego. 

Praca z dziećmi w klasach 1–3 wiąże się z dużą aktywnością fizyczną: częstym pochylaniem się, klękaniem, długotrwałym staniem oraz wykonywaniem czynności manualnych w wymuszonych pozycjach. 

Badania wskazują, że nauczyciele bardzo często zgłaszają dolegliwości bólowe kręgosłupa, karku i kończyn górnych, a częstość tych problemów może sięgać nawet 40–90% populacji nauczycielskiej w zależności od badania i regionu.

Najczęstsze problemy nauczycieli klas 1–3 

  1. Bóle kręgosłupa i karku

Jednym z najczęstszych problemów są bóle kręgosłupa, szczególnie w odcinku lędźwiowym i szyjnym. Nauczyciele zgłaszają przewlekły ból dolnego odcinka pleców, przeciążenie odcinka szyjnego, czyli tzw. „ból od pochylania się”, oraz sztywność karku. 

Przyczyną jest głównie częste pochylanie się nad ławkami dzieci, praca w pozycji skręconej oraz brak ergonomicznych przerw w ruchu. 

Badania pokazują, że długotrwałe utrzymywanie pochylonej głowy i tułowia znacząco zwiększa ryzyko zespołów bólowych kręgosłupa. 

Warto zapamiętać: 
Ból pleców czy karku u nauczyciela nie zawsze wynika z jednej konkretnej sytuacji. Często jest efektem wielu małych przeciążeń powtarzanych codziennie: schylania się, stania, pracy w skręcie i braku chwili na rozluźnienie ciała. 

  1. Przeciążenia kończyn dolnych

Nauczyciele klas 1–3 stoją nawet 6–8 godzin dziennie, często przemieszczają się między ławkami i rzadko mają możliwość odpoczynku w pozycji siedzącej. 

Może to skutkować bólem kolan, obrzękami łydek, uczuciem ciężkich nóg oraz zwiększonym ryzykiem żylaków. 

  1. Zespół przeciążeniowy barków i rąk

Do przeciążeń barków i rąk prowadzą między innymi częste pisanie na tablicy, pochylanie się nad zeszytami uczniów, podnoszenie i przenoszenie materiałów dydaktycznych. 

W efekcie mogą pojawiać się bóle barków, zapalenia ścięgien oraz ograniczenie ruchomości stawów. 

Dlaczego nauczyciele klas 1–3 są szczególnie narażeni? 

W edukacji wczesnoszkolnej występują specyficzne obciążenia, które wynikają z charakteru pracy z małymi dziećmi. 

Częste schylanie się 

Praca „na poziomie dziecka” oznacza wielokrotne schylanie się nawet kilkadziesiąt razy w ciągu godziny. 

Brak ergonomicznych stanowisk pracy 

Nauczyciel nie pracuje przy jednym biurku, lecz w ruchu. Przemieszcza się po klasie, reaguje na potrzeby dzieci, podchodzi do ławek i często pracuje w wymuszonej pozycji. To uniemożliwia utrzymanie jednej stabilnej, ergonomicznej pozycji. 

Stałe napięcie mięśniowe 

Brak czasu na regenerację i mikroprzerwy sprawia, że mięśnie pozostają w napięciu przez długi czas. 

Obciążenie psychofizyczne 

Stres i tempo pracy zwiększają napięcie mięśniowe, co może potęgować ból. 

 

Co może się wydarzyć, jeśli ciało długo pracuje w przeciążeniu? 

Długofalowo mogą pojawić się przewlekłe zespoły bólowe kręgosłupa, dyskopatie, ograniczenie sprawności ruchowej, konieczność rehabilitacji lub zwolnień lekarskich, a także ryzyko wcześniejszej rezygnacji z zawodu. 

Światowe badania wskazują, że zaburzenia mięśniowo-szkieletowe są jednym z głównych powodów absencji chorobowej wśród nauczycieli. 

Dlatego tak ważne jest, by reagować wcześniej — zanim ból stanie się codziennością. 

 

Jak nauczyciele mogą sobie z tym radzić? 

Profilaktyka nie musi oznaczać dużych zmian. W codziennej pracy nauczyciela często największe znaczenie mają małe, powtarzalne działania: zmiana pozycji, krótkie rozluźnienie ciała, świadome prostowanie się i ruch wprowadzany w naturalny rytm lekcji. 

Ergonomia pracy w klasie 

Warto korzystać z niskich krzeseł lub stołków do pracy z dziećmi, zmieniać pozycję co 10–15 minut, wprowadzać ruchowe przerwy śródlekcyjne i unikać długiego pochylania się. 

Jeśli nauczyciel pracuje z dzieckiem przy ławce, lepiej usiąść na niskim krześle niż przez dłuższy czas pochylać się w skręconej pozycji. 

Mikroprzerwy i ruch 

Pomocne może być krótkie rozluźnienie mięśni co lekcję i w trakcie zajęć, na przykład razem z uczniami podczas ruchowych przerw śródlekcyjnych. 

Warto wprowadzać proste ćwiczenia rozciągające kark i plecy oraz świadome „prostowanie się” w trakcie zajęć. 

W FitSchool nauczyciele znajdą krótkie treningi i przerwy ruchowe, które można wykonać razem z dziećmi w klasie — bez sprzętu i bez długiego przygotowania. To prosty sposób, by wprowadzić więcej ruchu w trakcie dnia, a przy okazji dać chwilę oddechu także własnemu ciału. 

Sprawdź gotowe materiały na fitschool.pl 

Ćwiczenia wzmacniające 

W profilaktyce przeciążeń ważne są ćwiczenia wzmacniające mięśnie głębokie tułowia, mięśnie grzbietu i brzucha. 

Pomocna może być również regularna aktywność fizyczna, na przykład pilates, pływanie, joga lub inne formy ruchu dobrane do możliwości i potrzeb danej osoby. 

Organizacja pracy 

Warto korzystać z pomocy dydaktycznych ograniczających konieczność schylania się, współpracować z drugim nauczycielem, jeśli jest taka możliwość, oraz planować zadania w sposób minimalizujący przeciążenia fizyczne. 

Profilaktyka medyczna 

Znaczenie ma także fizjoterapia profilaktyczna, regularne badania układu ruchu oraz szybkie reagowanie na pierwsze objawy bólu. 

Jeśli ból wraca, nasila się albo ogranicza ruch, warto skonsultować się ze specjalistą i nie czekać, aż problem się utrwali.

Krótkie przerwy ruchowe mogą wspierać koncentrację dzieci i pomagać nauczycielowi rozluźnić ciało w trakcie dnia.

Podsumowanie: ciało nauczyciela też potrzebuje troski 

Nauczyciele klas 1–3 są jedną z grup zawodowych szczególnie narażonych na przeciążenia układu ruchu. Wynika to z charakteru pracy: ciągłego pochylania się, stania i braku ergonomicznego stanowiska. 

Badania potwierdzają wysoką częstość występowania bólu kręgosłupa i innych dolegliwości mięśniowo-szkieletowych w tej grupie zawodowej. 

Kluczowe znaczenie ma profilaktyka: ergonomia pracy, aktywność fizyczna i świadome zarządzanie obciążeniem ciała. 

Ciało nauczyciela pracuje każdego dnia razem z nim. Dlatego warto zadbać o nie tak samo uważnie, jak o dobre przygotowanie lekcji. 

Przejdź do treści